Reumatoidni artritis - bolest sa kojom se živi

Piše mr ph. spec. Sonja Stojiljković

Reumatoidna oboljenja spadaju u grupu autoimunih bolesti, što znači da organizam ne prepoznaje sopstvene ćelije i počinje da ih napada. U ovom slučaju imuni sistem napada ćelije zglobova i kosti, pa dolazi do propadanja ili zapaljenja koštanih i zglobnih struktura. Češće se javlja kod žena, naročito nakon četvrte decenije života.

Najjači i najupečatljiviji simptom reumatskih oboljenja je bol. Bol se može javiti u zglobovima, kostima i mišićima. Pored bola, često se javlja i otok, kao i zadebljanje kostiju, a može se javiti i osetljivost na dodir, kao i crvenilo u predelu zgloba. Oštećenja mogu biti degenerativne ili zapaljenjske prirode. Kod degenerativnih oštećenja bol se javlja u pokretu i pojačava sa intenzitetom fizičke aktivnosti. Suprotno tome, zapaljenjski bol se javlja u mirovanju, a postepeno povlači sa fizičkom aktivnošću.

Reumatoidni artritis se može javiti naglo, akutno, i najčešće prvo zahvata zglobove šaka. Zatim se postepeno širi, kako bolest napreduje i na druge kosti i zglobove. U manjem broju slučajeva bolest počinje na zglobovima stopala. Obzirom da je u pitanju sistemsko oboljenje, ono zahvata i druge organe, pa početak može biti povezan sa opštim, nejasnim simptomima kao što je umor, gubitak apetita, nesanica, povišena temperatura.

Kao mera aktivnosti upalnih procesa koristi se jutarnja ukočenost pacijenta koja predstavlja veoma prepoznatljiv simptom. Kako bolest napreduje, ova ukočenost traje duže i postaje intenzivnija. Oko upaljenih zglobova atrofiraju i mišići, a na kostima se javljaju deformiteti. Sve ovo dovodi do smanjene pokretljivosti zglobova i gubitka njihove funkcije.

Terapija se uglavnom odnosi na lekove protiv bolova, kao i kortikosteroide, nakon postavljanja dijagnoze, u dogovoru sa lekarom. Treba znati da ovi lekovi deluju samo tako što smanjuju simptome, ne deluju na uzrok same bolesti. Postoji i novija terapija interleukinima i drugim lekovima koji mogu usporiti tok bolesti, koja se uvodi kod određenih pacijenata u dogovoru sa lekarem specijalistom.